دیروز دانشجویان سفارت آمریکا را اشغال کردند. این کار مثل هر کار دیگر جنبه های مثبت و جنبه های منفی دارد. جنبه های منفی اش اینها هستند:
- دولت در دست رهبری انقلاب است. بنابراین راه اقدام های رسمی بر روی او باز است. اگر عدم رضایت عمومی از سیاست آمریکا تا به این حد است، دولت می توانست قطع رابطه کند و هر اقدام را لازم می دید در داخل و خارج کشور به عمل آورد. وقتی سفارت تعطیل نشده است یعنی دولت ترجیح داده است روابط با آمریکا قطع نشود و امنیت آنرا بر عهده گرفته است. اشغال سفارت دست کم مبین عجز دولت موقت انقلاب از حفظ امنیت حتی در مرکز کشور است و بر این امر، نتایج نامطلوب بار است.
- این امر آشکار می کند که میان سیاست خارجی دولت و تمایلات عمومی سازگاری وجود ندارد چرا که نمی توان گفت دولت از این کار آگاه بوده و بدان رضا داده است. مصاحبه رادیو– تلویزیونی نمایندگان دانشجویان نیز حکایت دارد که اشغال سفارت نوعی اعتراض به رویه دولت در سیاست خارجی به خصوص در رابطه با آمریکاست. حال پرسیدنی است که وقتی سیاست خارجی مطلوب نیست چرا مستقیم عمل نمی شود تا آنرا تغییر دهد؟
- وقتی جانبداران خط امام به این کار دست می زنند، یعنی دولت را به هیچ می گیرند و این دولت منصوب امام است این اقدام به اعتبار بین المللی دولت تا جایی که باید صدمه وارد می کند. شرح عواقب زیانبار این امر، زائد به نظر می رسد.
- امنیت سفارتخانه های ایران در دنیا نیز مسئله کوچکی نیست. اگر دولت هایی که با ما رابطه دارند اشغال سفارتخانه های ایران را مجاز شمارند، وضعیت مطلوبی پیدا نخواهد شد.
- دولتی که تا بدین حد مورد بی اعتنایی و بی اعتمادی است، چگونه می تواند پیروی از نظم و قانون را در کشور بر همگان الزام آور کند؟ باز تضعیف دولت در داخل و منطقه خالی از خطر و عواقب زیانبار نیست.
- ممکن است این طور تعبیر بشود که این اقدام سنجیده یا نسنجیده به قصد ساقط کردن دولت انجام گرفته است. آن وقت سئوال هایی که طرح می شوند بسیارند. ساده ترین آن این که اگر مردم راضی نیستند چرا برای ساقط کردن دولت این شیوه اتخاذ بشود. شیوه ای که ممکن است سنتی را پایه بگذارد که هر گروهی هر وقت خواست از آن استفاده کند.
- و بالاخره این عمل، یک بار دیگر به داخل و خارج کشور آشکار می گرداند که مراکز تصمیم گیری متعدد و پراکنده است و زمان به زمان بر شمارة این مراکز و در وجه خودکامگی آنها افزوده می شود. این معنی همانسان که بارها یادآور شده ایم، بزرگترین ضعف انقلاب ما است و هشدار می دهیم که متضمن خطرهای بزرگ است. با اشغال هتل ها و سفارت آمریکا، این طور به نظر می رسد که مراکز تصمیم گیری جدیدی نیز از سوی دانشجویان به وجود آمده است. چگونه بتوان دیگران را از این کار منع کرد؟ اگر خودی ها مجاز باشند مراکز تصمیم گیری به وجود بیاورند، مخالفان را جز از راه زور چگونه می توان از این کار بازداشت؟ و وقتی زور در کار آمد البته به حذف مراکز تصمیم گیری «غیرخودی» اکتفا نخواهد کرد و نوبت را به مراکز تصمیم گیری «خودی» خواهد رساند.
اما جنبه های مثبت این اقدام:
- یک بار دیگر این حقیقت بر همگان آشکار می شود که وقتی دولت کاری را بایسته و لازم است، انجام نمی دهد، آن کار به وسیله دیگران انجام خواهد گرفت. مراکز تصمیم گری خودکامه بزرگترین ضعف رهبری است اما مایه این ضعف را دولت خود فراهم آورده است و فراهم می آورد. ملتی که از جنگ دوم به بعد به خاطر تحت سلطه بودن آمریکا، به روزی افتاده است که می بینیم، خواهان سیاست قاطعی در قبال آمریکا است. این ملت نمی خواهد و نمی تواند ببیند که سرزمین او کامبوج و یا لبنان شده است. پیدایش مراکز تصمیم گیری فاصله را تا تبدیل شدن به آن کشورها کم می کند. در جریان انقلاب و بعد از آن تغییری در سیاست آمریکا ملاحظه نمی شود. سیاست آمریکا آشکارا، سیاست نجات نظام پیشین، لااقل، در حدی است که با منافع آمریکا سازگار باشد. ایران دیگر چیزی ندارد تا او را بدوشند.
اشغال سفارت آمریکا نشانة کمال هوشیاری مردم و بیانگر قاطعیت نسل جوان امروز کشور در دفاع از استقلال کشور و انقلاب خویش است.
- یک بار دیگر جهان در برابر این واقعیت قرار گرفت که مخالفت و نفرت مردم ما نسبت به شاه سابق و گردانندگان رژیم او و دستیاران ایرانی آمریکا، عمیق و بسیار عمیق است. آدمک برفی تبلیغاتی که در جهان طی هشت ماه دربارة احساس پشیمانی مردم ما براه انداخته بودند، ذوب شد.
- یک بار دیگر نسل جوان کشور اراده قاطع خود را به پیروز گرداندن انقلاب اظهار کرد. این نسل نشان داد که سخن امام حرف دل او است و این ملت تا همه جا حاضر است و همیشه آماده قبول محرومیت های بزرگ بوده و هست. این ملت در اقدام خود نگران عکس العمل های آمریکا نیست.
- یک بار دیگر جهان از این حقیقت آگاه شد که سفارت آمریکا در امور داخلی ایران دخالت گسترده ای می کرده است. از بین بردن دستگاه های کامپیوتری واسناد به مدت 3 ساعت و اسنادی که به دست دانشجویان افتاده است، جای تردید نمی گذارد که هنوز در سفارت آمریکا اسناد بسیاری دربارة دخالت آن دولت در امور داخلی کشور ما وجود داشته است.
یک بار دیگر روشن شد که ملت ما سیاست کارپذیر را نمی پذیرد و گروه هایی که به قدرت های خارجی تکیه داشته باشند، حال و آینده ای در ایران ندارند. نسل امروز با قاطعیت تمام آماده است کشور را از وجود این گونه گروه ها پاک سازد. این عمل هشداری است به همه کشورهایی که می خواهند با ایجاد گروه های تابع، انقلاب ما را مهار کنند و مانع از پیروزی های داخلی و خارجی آن گردند.
- یک بار دیگر آشکار شده که در انقلاب، نظم و انضباط به سیاق سابق را نمی توان برقرار کرد. انقلاب نمی تواند در قالب های پیشین بماند. نظم و انضباط در حرکت شتاب گیر انقلابی می تواند به وجود آید. وقتی تحرک عمومی به سوی هدف های انقلاب کُند می شود، تحرک های پراکنده انجام می گیرند. این تحرک ها همان طور که توضیح دادیم پرخطرند، اما راه حل را نیز نشان می دهد. نشان می دهند که دولت اگر بخواهد براستی رهبری اجرایی انقلاب را در دست بگیرد از کدام راه باید برود.
- یک بار دیگر معلوم شد که اگر چرخ های انقلاب در حرکت شتاب گیرند، بسیاری از اختلاف ها از میان بر می خیزد و وحدت روحانی مترقی و دانشگاهی مؤمن به انقلاب اسلامی تحکیم پیدا می کند. نسل جوان کشور در مرداب یأس فرو و فروتر نمی رود، امید و در امید وحدت پیدا می کند.
- یک بار دیگر ...
این با شورای انقلاب و دولت است که با توجه به جنبه های مثبت و منفی اقدام دانشجویان، درسی را که باید، بگیرد و در کوتاهترین زمان تدابیر لازم را اتخاذ کند، طوری که جنبه های منفی موجود در رهبری اجرایی از بین بروند و رهبری اجرایی معرف همة جنبه های مثبت بگردد. یعنی رهبری اجرایی براستی رهبری انقلاب را در دست بگیرد.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire